Giovanni is te adopteren


Giovanni's verhaal is een droevig en typisch voorbeeld van het Italiaanse  systeem. Giovanni was een zwerfhond uit het dorp van onze collega, zij vermoedt dat hij gevoed werd door de lokale bevolking omdat hij behoorlijk in vorm was toen zij hem ging ophalen in het asiel. Maar hij had wat littekens op zijn gezicht, dus hij moet op straat met andere honden hebben gevochten. Op een dag belde iemand de regeringsarts die zei dat Giovanni een ongeluk had en niet kon verhuizen, hij werd dus opgehaald en naar het dierenartskantoor van de overheid gebracht,  gechipt en naar de regeringskliniek gestuurd omdat hij blijkbaar een breuk had.
Omdat de regeringsarts weet dat onze collega honden helpt, belde hij haar onmiddellijk en vroeg of zij Giovanni wilde nemen, anders zou hij naar het gemeentelijk asiel zijn gebracht waar de honden uit het  dorp eindigen wanneer ze van de straat worden gehaald. Natuurlijk antwoordde zij dat ze Giovanni zou nemen als hij terug zou komen uit het ziekenhuis. Een paar dagen mocht hij uit het ziekenhuis (hij had geen enkele fractuur, de röntgenfoto liet een oude femur fractuur zien die hoe dan ook was genezen) en werd naar een openbaar lokaal asiel gestuurd, wachtend om door haar opgehaald te worden. Voordat zij hem ging ophalen, vroeg ze of hij kon worden gesteriliseerd.  De dierenartsen stemden in en steriliseerden hem. Toen Giovanni 4 dagen opgehaald werd, vond zij Giovanni's testikels volledig open en bloederig !!! Dus bracht zij hem naar het huis van de zusters en belde haar eigen dierenarts die totaal in shock was toen ze zag wat de regeringsdierenartsen hem hadden aangedaan !! De dierenarts schreef antibiotica en genezende crème voor en vertelde  dat als hij niet was opgehaald, hij aan een infectie zou zijn overleden. 
Giovanni  liet de zusters zalf op zijn testikels smeren, hij hief zelfs zijn pootje op, omdat hij wist dat hij werd verzorgd. Giovanni is nu volledig hersteld en verkeert in een goede conditie.   Hij is negatief getest op Leishmania. 
 
Giovanni verdient het beste  na een  leven op straat en na het slachtoffer te zijn geweest van het slechte veterinaire systeem in het zuiden van Italië dat zijn leven in gevaar heeft gebracht.  Toen onze collega  hem ging ophalen,  ontdekte ze ook dat hij geen chip had,  maar  hij was wel geregistreerd! De dierenarts dacht een chip te hebben gegeven, maar dat deed hij niet.  
 
Giovanni is uitermate kalm en aanhankelijk, hij vindt het heerlijk om geaaid te worden. Hij is nu volledig zindelijk.  Hij kan goed opschieten met teefjes, maar hij is dominant. Hij gromde (maar probeerde niet aan te vallen) eens toen hij een grote reu voorbij zag komen. Hij zou gemakkelijk in een appartement kunnen wonen, omdat hij niet erg actief is en het liefst de hele dag op de bank slaapt. Maar hij heeft wel een tuin en zijn wandelingen nodig omdat hij lange tijd op straat leefde  en hij gewend is aan zijn vrijheid en ruimte.
De laatste tijd hebben ze opgemerkt dat hij erg beschermend is geworden tegenover Enza en Antonella, omdat zij degenen waren die hem weer gezond hadden gemaakt, dus als hij iemand ziet die hij niet leuk vindt of een vreemde, kan hij grommen. Hij heeft echter nog nooit iemand aangevallen. Hij jaagt ook katten en vogels achterna. Daarom vinden ze dat hij moet worden geadopteerd door een gezin zonder kleine kinderen en zonder reuen, omdat hij graag de roedelleider is.  
 

Geslacht: Reu
Grootte: Middel
Ras: overig
Status: ter adoptie
Leeftijd: 1-12-2011  (geschat)
Herkomst: Napels - Italië
   
 

 

 

 

 

 

 

Wilt u meer weten over één van deze honden of katten of een hond of kat reserveren, belt u dan met onze vrijwilligers, zij staan elke dag klaar om u te woord te staan.

U kunt bellen met:
    
Annemarie S0655502950 Dinsdag 13.00 - 18.00 uur Donderdag 13.00 - 18.00 uur
Karin ( Kreta honden )0623948908 Maandag en Donderdag 13.00 – 22.00 uur Dinsdag en Woensdag 10.00 – 22.00 uur Vrijdag t/m zondag 10.00 – 22.00 uur
Claudia0633101001 Maandag + dinsdag 09.30 - 11.00 20.00 - 22.00 uur Woensdag 15.30- 22.00 uur Donderdag + vrijdag 09.30 - 11.00 uur Zondag 16.00 - 20.00 uur
Lindsay - België  0032497385017Maandag t/m zaterdag 17.00 - 21.00 uur
Lorrainne0636068857 Maandag 18.00 - 20.00 uur Woensdag 13.00 - 15.00 uur Donderdag 18.00 - 20.00 uur
Rita0299-439774 Donderdag, zaterdag, zondag en maandag 17.00 - 20.00 uur Dinsdag en woensdag 14.30 - 18.00 uur
Kate055-5053020 Maandag 09.00 - 12.00 uur Dinsdag 09.00 - 11.00 uur
Yvonne 0475-3419900629344739Maandag t/m vrijdag van 13.00 tot 17.00 uur.
Marijke0616776739 Woensdag 10.00 - 12.00 uur en 14.00 - 16.00 uur Vrijdag 10.00 - 12.00 uur en 14.00 - 16.00 uur
Anne Marie0615064902 Zaterdag en Zondag 11.00 - 18.00 uur


U hebt belangstelling voor deze hond? U wilt meer informatie? U dient zich er wel van bewust te zijn dat dit de informatie is vanaf de situatie waarin de hond op dat moment is, dit kan zijn in een asiel of bij een opvanggezin in het buitenland. Een opvanggezin in het buitenland is vaak niet te vergelijken met een opvanggezin in Nederland. Dit kan betekenen dat een hond niet aan een huiselijke woonsituatie gewend is! Verblijft de hond in een asiel, dit kan zijn in een kennel, soms op een terrein, en soms zelfs aan een lijn. Meestal is weinig tot niets bekend waarom de hond in een asiel of opvanggezin gekomen is en als het al bekend zal zijn, is het maar de vraag of dat inderdaad de waarheid is. De veel gestelde vragen “Kan de hond met kinderen?”, “Kan de hond met katten?” en “Hoe is de hond met andere honden?”, worden beantwoord vanuit die situatie. Kan de hond tegen autorijden is ook een vraag die moeilijk beantwoord kan worden.

Leuk met kinderen spelen in het asiel is wat anders dan 24 uur per dag samen zijn met kinderen, niet achter de katten aangaan is niet achter de katten daar aangaan , en leuk met andere honden omgaan is in de situatie daar ter plekke. Dit zegt eigenlijk alleen maar dat er een grote mogelijkheid is dat de hond kan leren leven met katten, kinderen en andere honden. Mits men dat ook kan of wil om dit ze te leren en er de tijd aan wil/kan besteden .

Kinderen kunnen de beste maatjes worden met hun hond maar dit gaat niet vanzelf!!! Zowel de hond als het kind zal dit moeten leren. Kleine kinderen en honden begrijpen elkaar niet, immers en kind trekt hem/haar aan zijn staart, doet de hond pijn en begint te lachen, de hond maakt een speelbuiging, het kind schrikt en begint te huilen. Dit betekent dat ouders een taak hebben; namelijk het kind te leren de hond te respecteren als hond, dus als een levend wezen en GEEN speelgoed.

Belangrijker is eigenlijk te weten of de hond contact zoekt met mensen, binding heeft met mensen, de kennel uit durft, wel eens op straat komt, angstig is voor verkeer en al dit soort dingen. U moet er vanuit gaan dat de meeste honden in de opvangcentra, en al helemaal honden die aan een ketting hebben gelegen, ten prooi zijn geweest aan grote stressfactoren. Geen vaste referenties (immers kennelmaatjes wisselen, er komen verschillende vrijwilligers ), een groot gebrek aan vrijheid, ook al komen ze dagelijks uit de kennel of van de ketting af dit is maar een klein stukje van de dag. In het algemeen hebben ze meer contact met honden (24 uur per dag) dan met mensen, (meestal maar een paar uur per dag) en zullen ze dus beter kunnen communiceren met honden dan met mensen. Voor het gelukkig zijn van een hond zijn essentiële zaken nodig, zoals rust, veiligheid , duidelijkheid en een referentie, dus een andere hond of mens waar hij zich aan spiegelt.

Rekent u erop dat de hond misschien niet zindelijk is en niet gewend is aan een bench, dit zal geleerd moeten worden en heeft tijd en geduld nodig.

Een hond praat niet, maar communiceert wel en dat doet hij met zijn lichaam, als wij in staat zijn hem te begrijpen scheelt dit een hoop frustraties. Een heel goed boek om hier iets meer over te weten te komen is: “Kalmerende Signalen” van Turid Rugaas.

Een hond leert. en leert zijn leven lang, aan ons hem dat te leren. Wat voor ons nuttig is over hoe een hond leert kunt u lezen in: ”Stop met Blaffen” van Karen Pryor.

Heb respect voor uw hond, pas dan kan hij respect voor u opbrengen. Heb geduld en laat hem hond zijn, bedenk dat de hond u observeert en echt alles ziet ook het kleinste boosheidrimpeltje. Leer uw hond begrijpen! En als de hond dingen (in uw ogen) verkeerd doet, steek de hand dan eens in eigen boezem en probeer na te gaan welke signalen u hem hebt doorgegeven. Een hond is en wordt wat u ervan maakt!!!!

Wanneer een gereserveerde hond/kat nog in het buitenland verblijft is van te voren niet aan te geven wanneer hij/zij kan komen. Uiteraard proberen wij dit z.s.m. te regelen, echter zijn er diverse factoren waar rekening mee moet worden gehouden. Zo moeten de dieren die wij bemiddelen aan de eisen voldoen die verplicht zijn. Het ophalen van dieren vergt tijd, voorbereiding en organisatie, alles i.s.m. onze buitenlandse collega's. Maar daarnaast brengt het ook veel verantwoording met zich mee. Wij kunnen hier niet zorgvuldig genoeg mee omgaan.

©Stichting Dierenhulp zonder Grenzen
Klik en help ons helpen