Opvangcentrum Napels - Italië



Informatie
Projectnieuws
Overig nieuws
 

Napels - Italië

 

 

Dierenmishandeling en- verwaarlozing is van alle tijden en komt voor in elk land. Zo ook in Italië, in Napels in dit geval.
 
 
 
 

De situatie voor zwerfdieren in Napels en in heel Zuid-Italië is verschrikkelijk. De autoriteiten, enkelen uitgezonderd, nemen geen verantwoordelijkheid  voor en geven zeker geen zorg  aan zwerfdieren.  Ook is er geen sprake van sterilisatiecampagnes. Wanneer een hond wordt gedumpt of verdwaald is, doet de gemeente niets, het dier kan honger hebben, ziek of zwanger zijn, zelfs doodgaan, niemand geeft om deze dieren.  Alleen lokale vrijwilligers en dierenactivisten zijn hun hoop. 99% van de bevolking maakt het ook niet uit,  al geeft een klein deel hun etensresten aan de honden, ze zullen nooit een enkele cent uitgeven om een ??dier in nood te helpen. Als de hond 'gelukkig' is, overleeft hij en zwerft in de straten voor de rest van zijn/haar leven, zo niet, dan roept de gemeente hulp in van de hondenvanger, deze op zijn beurt brengt de hond naar een asiel in de betreffende gemeente.  Er zijn twee soorten asielen in Italië de gemeentelijke die door de overheid worden beheerd en waar vrijwilligers toegang hebben en de honden verzorgen zoveel ze kunnen en mogen, en een thuis kunnen vinden voor de honden. Dan zijn er asielen, eigendom van particulieren die  € 400  per maand, per hond,  krijgen door de gemeente waaraan zij zijn verbonden. Dus zodra een hond binnenkomt, laten ze hem er nooit meer uit, want vrijwilligers mogen niet naar binnen.       
 
 

De eigenaars van deze asielen proberen zo veel mogelijk honden te krijgen om meer geld binnen te halen. Deze asielen zijn overbevolkt en uiteraard wordt ook niet goed voor de honden gezorgd  en leiden ze een miserabel leven. Vele malen beginnen ze aan elkaar te eten, omdat ze niet goed eten krijgen, of zelfs helemaal niet.  Het is een maffia en politiek beleid waar niets aan gedaan kan worden.  Wel is het één keer gelukt drie honden vrij te kopen, zij zijn nu veilig.  Zouden er genoeg financiële middelen zijn dan kan onze collega Sara misschien vaker een hond redden. Ze probeert zoveel mogelijk te helpen, helaas lukt dit niet altijd.
 
 

In de zomermaanden gooien veel mensen hun dier op straat in hun stad of dumpen ze bij de snelweg. Je moet tenslotte wel op vakantie! Ook zijn er veel  hondengevechten en illegale fokkers. Zijn de honden te vaak en te veel gewond, of te oud voor het fokken worden ze afgedankt.  In het verleden heeft onze collega de verschillende instellingen ( zoals dierenbescherming enz.) gebeld wanneer zij een hond in nood zag, maar het heeft nooit geholpen. De publieke instellingen doen niets en zo veel mensen, zoals onze collega, helpen de dieren daarom privé. Natuurlijk zijn er veel kleine en grote reddingorganisaties, sommigen goed anderen wat minder.  


Onze collega Sara coördineert hulpacties vanuit Zwitserland, waar zij  officieel woont, wanneer zij niet in Zuid Italië is. Is zij daar wel dan redt zij de honden alleen of met haar collega’s Sandro, Antonella and Enza. Deze drie redden de honden in de andere periodes en zoeken een thuis voor de honden, Sara springt zoveel mogelijk financieel bij. Haar moeder, woonachtig in Napels, verzorgt de administratie en zorgt voor voer voor de honden.

 

Antonella en Enza zijn 2 zussen tussen 50 en 55 jaar oud, zowel erg arm en problemen hebbend met hun gezondheid. Ze wonen in hun ouderlijk huis en hoeven gelukkig geen huur te betalen. Elke maand krijgen ze van de kerk een doos met eten en ook geeft Sara’s moeder ze geld om eten te kopen. Er is meerdere malen aan de gemeente  gevraagd   om de zussen een klein pensioen te geven, maar ze geven niet om hen. De gemeente geeft liever €   400   aan een asiel om de honden in de gevangenis te houden. De zussen leven in onzekerheid, Enza en Antonella zijn de enigen  in het dorp, op 3 anderen na, die een hond redden die hulp nodig heeft. Ze denken er niet eens over na, ze doen het “gewoon”! Andere ( rijke)  mensen kijken niet om naar de lijdende honden en lopen weg en zeggen dat ze geen geld hebben om hen te helpen.  De 2 zussen hebben een huis met een terras en een binnenplaats, zodat ze meestal de geredde honden op de binnenplaats houden. Het is ommuurd en omheind en gedeeltelijk overdekt, zodat de honden in de zon of in de schaduw kunnen zijn. Er zijn ook een paar hondenhuizen en zachte dekens. De dierenarts woont vlakbij en gaat naar het huis om de honden te bezoeken en   te vaccineren. Sara stuurt het geld naar de dierenarts voor de gemaakte kosten. Haar moeder sponsort meestal het eten. Enza en Antonella hebben geen auto,  anderen moeten  altijd betaald worden om de honden ergens naar toe te brengen. Niemand uit het dorp helpt.


Sandro woont in de buurt van de twee zussen en is Sara’s rechterhand als zij in Italië is. Omdat hij sterk is, helpt hij  met moeilijke reddingen. Soms  voedt hij ook honden op. Hij heeft al een paar geredde honden zodat hij niet altijd honden kan opvangen. Wanneer zijn zuster hem haar auto wil lenen, brengt hij de honden naar de luchthaven enz.  Hij heeft geen baan, dus ook zijn leven is onzeker. Maar hij is de enige die Sara helpt en die alle zwerfhonden van het gebied voedt die op hun beurt veel om hem geven.

Wanneer Sara in Italië is kan zij helaas geen honden opvangen, haar vader haat honden en hij wil beslist niet  helpen. Alleen haar moeder helpt. Dit is tevens de reden dat Sara niet ter plekke woont. Zij geeft daarom de voorkeur aancoördinatie vanuit Zwitserland, zij heeft momenteel geen baan en kan niet zoveel helpen als zij zou willen.  Haar weinige spaargeld is bijna op.  Er zal iets gedaan moeten worden.  Enza en Antonella kunnen niet veel honden opvangen, en als honden gedrags- en/of gezondheidsproblemen hebben worden ze opgenomen in een pension. Per hond kost dit € 100.—per maand, inclusief voer. Het pension zorgt ook voor de nodige vaccinaties.

Behalve het persoonlijk redden van honden en het helpen van Antonella, Enza en Sandro, fungeert Sara  ook als brug tussen lokale dierenredders, vrijwilligers en stichtingen. Stel dat een gered dier een thuis zoekt, dan vraagt Sara organisaties of zij kunnen helpen. Zij helpt ook omdat vooral  de Italianen niet goed Engels kunnen schrijven. Sara helpt ook met reddingen in India, zij heeft een paar vrienden die daar vrijwilligers zijn. Deze mensen hebben vaak hulp nodig. Op dit moment proberen ze bijvoorbeeld dringend een thuis te vinden voor een blinde en dove pup.

Hieronder links naar vier video’s, o.a. ;

Sansone een prachtige Corso, gevonden op straat gevonden terwijl hij zich over twee puppy’s ontfermde. Hij was zwaar ondervoed.

Het weerzien tussen Nera en Billy na 6 maanden gescheiden te zijn geweest. Ze werden op straat gevangen en toen elk naar een ander asiel gestuurd. Nera heeft veel hagelkogeltjes in haar lichaam, zij is nog traumatisch en de enigen die haar kan benaderen zijn Sandro, Sara en de eigenaresse van het pension     

https://www.youtube.com/watch?v=BHnGzN9aYGs  

https://www.youtube.com/watch?v=W_gaAJcvYnU   

https://www.youtube.com/watch?v=FWpFUrpnJLw  

https://www.youtube.com/watch?v=eiGWaYsjPvc   

Wilt u helpen? SNS Bank IBAN NL12 SNSB 0928 2718 03 BIC SNSBNL2A t.n.v. St. Dierenhulp zonder Grenzen te Valthermond o.v.v. Napels.               


 
 

©stdzg2017


Klik en help ons helpen